In het opvangcentrum van het dierenasiel Ganzeweide komen regelmatig brieven en foto's, afkomstig van dankbare huisdieren, binnen. Het lijkt wel of alle katten en honden hebben leren schrijven tijdens hun verblijf in het asiel. Getuige teksten als : "Misschien herkent u mij nog. Eén jaar geleden zat ik nog bij u in het asiel", en "Mijn naam is Bijou, ben ik geen schatje ? Ik wilde je graag eens laten zien hoe gelukkig ik ben in mijn nieuwe thuis".

In ons asiel komen zowel zwerfdieren (waarvan een groot aantal hun eigenaar terugvinden, dankzij hun identificatie, via gemeentelijke politie of rechtstreeks contact met ons), als afgestane dieren terecht. Deze laatste zijn gewoonlijk het gevolg van een te lichtzinnige aanschaf, te groot, te uitbundig, te veel onderhoud, enz... Voor een groot aantal onder hen wordt een nieuwe thuis gevonden, dit door adoptie. Voor probleemgevallen (overfokken van populaire hondenrassen door malafide kwekers, slechte opvoeding, en dergelijke) is vaak euthanasie de enige oplossing. Toch willen wij benadrukken dat het beeld dat velen van het asiel hebben niet klopt : verreweg de meeste dieren vinden vroeg of laat via ons asiel een nieuwe thuis. De dierenarts komt tweemaal per week op bezoek, zodat alle honden en poezen onder permanente medische controle staan en het aanschaffen van een dier uit het asiel in feite meer waarborg biedt dan bij vele kennels.

Achter ieder dier zit een verhaal

"Op nieuwjaardag haalde onze chauffeur met wachtdienst 2 honden op bij de rijkswacht van Veurne. Eén ontsnapte uit het asiel, de andere bleef er zitten totdat 26 dagen later de eigenaar kwam opduiken. Wij hoopten een dolenthousiaste eigenaar te mogen verwelkomen, maar neen, de man weigerde zelfs zijn hond mee te nemen omdat hij voor het verblijf moest betalen ..." Gewoonlijk zijn de mensen die, via ons asiel, hun hondje terugvinden overgelukkig en ons zeer dankbaar. Onlangs nog waren wij getuige van een blij weerzien tussen een ruig bastaardhondje en z'n "ouders". Het hondje vertoefde net in de speelweide maar werd dol van vreugde toen het in de verte z'n baasje in het oog kreeg, en de speelweide kon hem gestolen worden.

Wees ervan overtuigd, meer en meer mensen kunnen het beamen : de leukste dieren haal je uit het asiel !